名無しのテレビ

เวลา คือ ตัวแปรของช่องว่างของมิติมีหน่วยเป็น วินาที นาที ชั่วโมง ฯลฯ 

เวลาเดินไปข้างหน้าและเพิ่มขึ้นเสมอ เป็นสิ่งที่เที่ยงตรงที่สุด

เวลา ไม่เคยย้อนกลับ แม้เราจะหมุนเข็มนาฬิกา เวลาก็ไม่เปลี่ยนจากความเป็นจริงของมัน

เวลา เป็นทั้งยารักษาโรคและยาพิษ

เวลา ทำให้เกิดคำมั่นสัญญาและการถูกลืม

คนเรามักคิดว่า เวลาผ่านไปช้าเมื่อเราทุกข์ใจ

คนเรามักคิดว่า เวลาอันแสนสุขช่างผ่านไปเร็วนัก

เวลาไม่เคยหยุด

ทุกวินาทีมีชีวิตใหม่ได้เกิดขึ้น

ทุกวินาทีมีชีวิตที่ดับสูญลง

สำหรับบางคนนั้น หนึ่งวินาทีช่างไร้ค่า

สำหรับบางคนนั้น หนึ่งวินาทีมีค่ามหาศาล

เวลาไม่สามารถมอบให้ใครได้

แต่ละคนต่างมีเวลาของตนเอง

เรื่องราวมากมายผ่านกาลเวลา

เวลาไม่ได้เปลี่ยนแปลง

แต่คนเราต่างหากที่เปลี่ยนไปตามเวลา

ทุกคนมักเสียดายเวลา เมื่อมันสายไปเสมอ

เวลา ไม่ว่าจะนานเท่าไร ก็ยังคงเดินต่อไป

แล้วคนเราจะทำอย่างไรกับเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆล่ะ ?

มีคนบอกว่า จงใช้เวลาทุกนาทีให้คุ้มค่าที่สุด

แต่ฉันคิดว่า ไม่มีใครสามารถทำอย่างนั้นได้หรอก

แล้วฉันทำอย่างไรน่ะหรือ

แค่ได้ใช้เวลาทุกนาทีก็พอแล้ว

-----------------------------------------------------

ว่าถึงที่มาของมัน

มันเป็นสิ่งที่ผมเขียนเล่นๆเมื่อราวๆ2ปีก่อนได้ ในบันทึกเล่มสีดำ (เหอะๆ)

จริงๆข้างในก็เขียนอะไรแบบนี้ไว้พอสมควรแต่มันค่อนข้าง negativeไปหน่อย (อันนี้+สุดละว่างั้น)

คิดว่าเหมือนจะเขียนดี เลยมาลงบล๊อกซะงั้น

บ่นถึงรูป

ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฝึกตัดเส้นอยู่เลยเป็นรูปตัดเส้น

ตอนแรกกะว่าให้เป็นผู้ชายละ แล้วก็มีแผลตามตัว เลือดซิบๆ น้ำตาเป็นเลือด

ทำไปทำมากลายเป็นสีโมโนซะ (ดำ-ขาว-แดง คอมโบ) แต่ประมาณขี้เกียจทำมากกว่านะเนี่ย

3ชั่วโมงเสร็จ

เหอะๆๆ

ที่ทำนี้แด่ให้ ผู้ที่สอบAdmissionผ่านทุกคน และก็คนที่ไม่ผ่านด้วย รวมไปถึงคนที่กำลังเรียนม.ปลายอยู่

กำลังจะบอกอะไร ?

จะบอกแค่ว่าอย่าปล่อยตัวให้ไหลไปตามกาลเวลาอย่างเดียวเท่านั้นเอง

เพราะถ้าหากไหลไปตามเวลาโดยที่ไม่ได้ทำอะไรให้ตัวเองเลยเราก็อาจพลาดสิ่งที่เราไฝ่ฝันได้

โดยที่ไม่รู้ตัว จนเมื่อรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว

คนที่ติดแล้วก็อย่าเพิ่งดีใจ เพราะประตูแต่เพิ่งจะเปิดเท่านั้น เรายังไม่ได้เข้าไป

ได้ยินว่าปีหนึ่งมีคนโดนไทร์เยอะเหมือนกัน

ส่วนคนที่ไม่ติดขอแค่ลองคิดทบทวนกับสิ่งที่ผ่านมา แล้วก็แก้ไขในสิ่งนั้น ก็คงดีขึ้น

ผู้ที่ไม่เข้ามหาวิทยาลัยแล้วประสพความสำเร็จนั้นมีเยอะ

เพียงแค่เรารู้จักว่าเราเป็นใคร ก็สามารถที่จะดำเนินชีวิตโดยไม่ต้องตามกระแสสังคมได้แล้ว

ส่วนเด็กม.ปลาย ก็ขอให้หาตัวเองให้เจอก่อน ว่าเราชอบสิ่งใดอย่างจริงจัง แล้วค้นคว้าหนทางนั้น

เพื่อปูทางตนเองไปในทางที่หวังไว้

ที่เขียนทั้งหมดนี่ดูเหมือนตัวเองแก่ไปเยอะเลยเฮะ

ทั้งๆที่ตัวเองเพิ่งจะขึ้นปี1ไม่ใช่เรอะ !!(โดนรุม)

เอารูปอื่นมาแปะมั่ง

รูปแปะหน้า msn (ใหญ่ไปมั้ยเนี่ย)

ไอ้นี่ก็ฝึกตัดเส้น แต่ตอนสแกนมันโมโนไปหน่อยภาพเลยเหมือนซีร๊อกมาซะงั้น

วาดตามทรงผมตัวเองในตอนนี้เด๊ะ (ผมเริ่มงอเมื่อยาวขึ้นง่ะ)

อันนี้ไม่ใช่ลงหมึก แต่เป็นดินสอ0.7 ที่ปรับแสง/ลงสีให้มันไม่จืดนิดหน่อย ตัดขอบออกมาแล้ว

ช่วงที่วาดจำไม่ได้ว่าอ่านไรมา แต่รู้ว่ามีหน้ากาก สวยโคตร เลยวาดมั่ง

โอริ คาแรคเตอร์ ที่ขุดมาจากกองA4วาดแล้วของตัวเอง เอามาวาดใหม่

เรื่องคงประมาณว่าเป็นบริษัติรับจ้างทำไรซักอย่างนึงซึ่งแต่ละคนก็มีความสามารถพิเศษกว่าคนอื่น

แว่นดำคนกลางสามารถอ่านใจคนได้

หนุ่มด้านซ้ายมองเห็นวิญญาณได้

สาวน้อยข้างขวามีพลังชีวิตมาก ใช้พลังฟื้นฟูบาดแผลได้

ทั้งสามมีพลังของแต่ละภพ โลก สวรรค์ นรก

เลยตั้งชื่อเรื่องว่า "3ภพ" (5555+ สิ้นคิดมาก)

แต่คงเปลี่ยนแน่นอน และไม่รู้ว่าจะแต่งยังไง แม้จะมีอยู่ในหัวบ้างก็เถอะ

ทำไมรูปมีแต่ ขาว-ดำ+แดง นะ (แต่ชอบอ่ะ)

เย้ว หมดแล้ว ขอบคุณที่อ่านจนจบ

น่าจะหายไปอีกซักระยะ เล่น the world end with you ต่อ

edit @ 7 May 2008 15:45:23 by Nil